अन्न हे पूर्णब्रम्ह

माणूस खाण्यासाठी जगतो की जगण्यासाठी खातो?

सकाळ, दुपार,संध्याकाळ,रात्र.
चहा, नाश्ता, जेवण, संध्याकाळचा चहा, रात्रीचं जेवण.
कुणाची ट्रीट, कुणाची पार्टी, कुणाला ’फ़ाडला’.

ब्रेड , बिस्किट , खारी , रविवारी पॅटीस , क्रीमरोल , पोहे , उप्पीट , शिरा , ईडली.
चटणी , कॊशिंबीर , भाजी , चपाती , भात .
बटाटेवडा , भजी , sandwich .
पिझ्झा , बर्गर , पास्ता.
भेळ , एसपीडीपी , पाणीपुरी , दहिवडा.


अम्रुततुल्य , कॅंटीन , मेस , होटेल , घर.
चायनीज , पंजाबी , महाराष्ट्रीयन थाळी , गुजराती थाळी.

मेस अशी , मेस तशी . तिखट जेवण , आळणी जेवण.


रोज रोज उसळ, रोज रोज कोबी.
आज कोबी , उद्या बटाटा , परवा फ़्लॉवर.
मग mixed veg ( कोबी + बटाटा + फ़्लॉवर)

मेस ला सुट्टी , बाहेर चला.
रविवार संध्याकाळ. बाहेर चला.


रस्त्याशेजारच्या गाडीपासून , फ़ुटपाथावरच्या चिनकाई पासून ते गच्च भरलेल्या पंचमी शुद्ध शाकाहारी पर्यंत.
त्याच भाज्या , तीच रोटी , तेच नूडल्स .
सगळ्या भाज्या सारख्याच दिसतात,
सगळे नूडल्स सारखेच लागतात.

मित्र आहेत. order दिली. दंगा चालु. गर्दी फ़ार.
order आली. serve झाली.

हातातला घास हातातच रहातो. डोळ्यांच्या कडा पाणावतात.
आईच्या हाताची चव जिभेवर अजूनही रेंगाळतेच आहे.

कुणाला दिसण्याआधी,
डोळे कोरडे करून, मोठ्या आवाजात,
मी एक वाक्य टाकतो. हशा पिकतो.

अन्न हे पूर्णब्रम्ह , मनात घोळवत
मी जेवण सुरु करतो.